by Orania Beweging | Mei 3, 2016 | Nuus |
Om enige ergernis uit te skakel, gaan ek my skrywe dadelik vooruit loop en julle belowe dat hierdie stuk glad nie so ernstig is wat my tema dit laat klink nie. Dus kan die stoere Fundamentaliste asook die fanatiese wetenskaplike denkers gerus voort lees sonder om solank tant Sarie te roep om die voorlaaier te bring of Saheed, jou navorsingsgenoot, te beveel om die biochemiese laboratorium voor te berei.
Teologie vs Wetenskap, ’n eeue oue debat waarin vele mense verketter of bespotlik gemaak is oor hul sterk opinies en teorieë. Die bekendste onderafdeling van hierdie oorlog is die, soms bloedige, geveg tussen die Evolusioniste en die Kreasoniste, miljoene-jare-se-ontwikkeling of die ses-daagse-skepping. ‘n Minder prominente deel is die aarde-rond- of- plat- geveg. Mens sou dink dat dit met Galileo opgelos is, maar selfs vandag nog, veral vanuit Australië duur hierdie velle debat voort.
My opinie is redelik eenvoudig Psalm 19, waarskynlik omdat ek meestal nie deelneem aan bogenoemde debatte nie. Ek is oortuig dat God Homself openbaar aan die mens in die Skriftuur, wat dan ten diepste sy openbaring aan die mens, soos opgeteken in die Bybel is, maar ook prediking, studie, eksegese ensovoorts. God openbaar Homself egter ook baie duidelik in die natuur, as voorbeeld natuurrampe, reën op die regte tye, die grootheid van die sterrestelsel en heelal, die kleinheid en detail van die mikrobiologiese wêreld; selfs deur siekte ensovoorts. God praat, God stel Homself bekend aan mense en die mens leer hom juis ken deur die Skriftuur; asook die Natuur.
Ek wil egter vandag met julle iets deel rakende die aarde-rond- of plat- debat: Jare gelede stap een van my studentemaats saam met ’n diep gelowige, vrome ou oom, so tussen sy skape. Die gesprek gaan oor boerdery, reën, politiek en geloof. Soos hierdie tipe gesprekke gewoonlik vorder, vorder hierdie een van die skape tot by die natuur en God se grootheid en soewereiniteit. Hulle gesels oor hierdie dinge en oor die wetenskap, die vordering op landbougebied, geneties-selektiewe teling asook die debat tussen die Kerk en die Wetenskap. My vriend raak toe die plat aarde teorie aan en noem die Ou-Testamentiese wêreldbeeld dat die aarde plat is en op vier pilare staan. Heel verbaas kyk die oom hom aan en sê: “Dominee, ek weet darem nie so mooi nie, ek het bewyse dat die aarde nie plat is nie”. My vriend kyk die oom net vraend aan soos die oom op ’n miershoop gaan sit. Hy lig sy voet op en beduie statig na de onderkant van sy regter Strassberger-vellie. “Kyk hoe skeef loop ek my hak af, die aarde moet mos rond wees”
Met hierdie oom se eenvoudige antwoord is die debat vir my ook skielik verby. Ek kyk na my skoensool, sien dieselfde bewyse en besef vandag: “Ek glo verseker aan ’n ronde aarde, die bewyse is immers onteenseglik daar, my skoen se hakke is ook maar lekker skeef afgeloop.”
by Orania Beweging | Mei 3, 2016 | Nuus |
Dapperheid. Waarheid. Duitsland. Hierdie drie woorde het die afgelope naweek op groot baniere in ’n moderne konferensiesentrum in die stad Stuttgart in Duitsland gepryk. Die okkasie? Die eerste nasionale kongres van die Alternatief vir Duitsland (AFD), ’n nuwe regse politieke party wat drie jaar gelede tot stand gekom het en die afgelope maande tot die derde grootste party in Duitsland gegroei het.
Dat die AFD uit dapperheid gebore is, is bekend. Sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog en veral sedert die verligting en toename in immigrasie uit Moslemlande van die 1960’s, het Duitsers in ’n soort selfopgelegde politieskorrektheid geleef. Enige identifisering van ’n eie nasionale identiteit is as agterlik en ekstremisties afgemaak en Duitsers het in ’n oikofobiese staat van afkeur vir hul eie identiteit geleef. Daarom was Duitsland vir lank die voorloper met die skep en uitbou van die Europese Unie, die Euro-sone, die Schengen-oopgrensbeleid en die ontwikkeling van ’n moderne Europese identiteit gebou op die vervaging van nasionale en volksidentiteite in Europa.
Enige politieke standpunt teen die moderne idee van ’n identiteitlose Duitsland is as ekstremisties afgemaak en elke politieke party en beweging wat Duitse identiteit probeer bevorder het, is geïsoleer, verneder en vernietig.
Toe die AFD dus drie jaar gelede tot stand gekom het, moes dié party self versigtig wees om nie ook op dieselfde manier as vorige regse partye in Duitsland vinnig-vinnig vernietig te word nie. Die feit dat die AFD dus die afgelope naweek tydens hul kongres op dapperheid en waarheid gefokus het, is geen verrassing nie.
Die Duitsland van vandag is ’n ander land as die Duitsland van tien of twintig jaar gelede. Die AFD is ook nie vergelykbaar met lawwe en soms rassistiese en werklik ekstremistiese regse partye wat oor die afgelope paar dekades in Duitsland opgeskiet en weer verdwyn het nie.
Duitsers is vandag toenemend bekommerd oor die toekoms van hul land en kontinent. Die land se Moslembevolking nader 10%, vrese vir terroriste-aanvalle neem toe en ’n erkenning dat die droom dat immigrante sou assimileer, misluk het. Die groot Europese droom het ook begin misluk met spanning tussen lede van die Europese Unie en toenemende onsekerheid oor die langtermynvolhoubaarheid van die Euro as geldeenheid.
Toe die sowat 2400 kongresgangers van die AFD Saterdagoggend in Stuttgart deur honderde linkse betogers begroet is, het die woord dapperheid volle relevansie gekry. Die AFD is nie, maar net nog ’n populistiese regse party nie. Daarom juis die woord waarheid na dapperheid in die naweek se slagspreuk. Die party is gebou op sterk idees oor hoe die Duitsland van die toekoms moet lyk. Om hierdie idees te laat slaag sal dapperheid van ’n meerderheid van Duitsers vereis.
Die party het die naweek ’n moderne konserwatiewe platform wat steun op gesinswaardes, omsien na armes, teen die Islamisering van Europa gekant is en ’n gesonde vorm van patriotisme en eie identiteit bevorder, goedgekeur. Volgende jaar sal Duitsers vir die eerste keer die kans kry om in ’n nasionale verkiesing oor die rigting van hul land te besin. Indien dapperheid en die waarheid seëvier sal die AFD tot ’n wesenlike nasionale rolspeler bevorder word.
by Orania Beweging | Apr 28, 2016 | Nuus |
Ons is tans in die tydperk waar die 100jarige herdenking van die 1ste Wêreldoorlog plaasvind en interessante verwikkelinge wat wyer strek as die oorlog self het in die tydperk van 1914-1918 plaasgevind. Na die oorlog was die wêreld en Europa aansienlik anders as voor die oorlog en dit het veel te doen met onderdrukte volke se opmars na vryheid toe. Sowel die Sentrale magte (Duitsland, Oostenryk-Hongarye, Osmaanse Ryk e.a.) asook die Entente (Brittanje, Frankryk, Rusland e.a.) het gepoog om nasionalistiese of selfs revolusionêre gevoelens by onderdrukte volke binne die vyand se ryke aan te wakker. Bekende voorbeelde is die Arabiese opstand wat die Britte binne die Osmaanse Ryk aangeblaas het en die Slawiese ontevredenheid met die Oostenryks-Hongaarse opperhere. By die Sentrale magte was dit die insmokkel van WI Lenin na Rusland deur Duitsland om die revolusie te begin en Rusland uit die oorlog te haal (wat geslaag het), die opsweep van Hindoe-nasionalisme teen die Britse beheer oor Indië en die Ierse opstand teen Brittanje, wat al twee grootliks misluk het.
Die sleutelfiguur in die Ierse opstand was Sir Roger Casement, ‘n Ier wat vir talle jare ‘n lojale Britse diplomaat was en in Afrika en Suid-Amerika diens gedoen het as konsul. Die Britse oorlogsmisdade in die 2de vryheidsoorlog in Suid-Afrika asook die menseregteskendings in die Belgiese Kongo het hom egter aan imperialisme laat twyfel. Hy het 1913 uit sy pos bedank en hom met die Ierse vryheidstryd vereenselwig en gehelp om die Ierse Vrywilligers (Irish Volunteers) te stig, wat geveg het vir die belange van die Katolieke en nasionalistiese Iere en vir Home Rule (selfbestuur),teenoor die Protestante lojaliste in Noord-Ierland wat deel van Brittanje wou bly. Casement het oorsee gegaan om steun te werf vir die Ierse saak as ‘n soort selfaangestelde ambassadeur en was in 1914, kort na die uitbreek van die 1ste Wêreldoorlog, in Duitsland. Hy het met Duitse goedkeuring uit gevangene Ierse soldate ‘n Britse brigade gevorm. Dit was egter onsuksesvol, omdat die Iere na hulle gevangenskap in Duitsland moeilik skielik met die vyand kon vereenselwig en ook omdat hulle teregstelling as verraaiers in Brittanje gevrees het. Ook planne van ‘n Duitse inval in Ierland, gelyktydig met die beplande opstand in Dublin, is laat vaar.
In 1916 is wel besluit om ‘n skip met wapens en ammunisie vir Ierse nasionaliste na Ierland te stuur om die opstand te help en om gelyktydig Roger Casement en ander Ierse leiers per duikboot na Ierland te smokkel. Die skip met die wapens, die “Libau”, was vermom as Noorweegse vragskip (Noorweë was neutraal) en het met ‘n groot ompad via die kus naby Noorweë en Ysland Ierland vanaf die Suidweste bereik. Casement is kort na sy aankoms in die Suidweste van Ierland ontdek en in hegtenis geneem. Die “Libau” se voorneme was ook aan die Britte bekend omdat hulle die geheime kode kon ontsyfer en die skip is onderskep en sy bemanning in hegtenis geneem (die kaptein het wel die skip opgeblaas sodat dit nie in die vyand se hande kon beland nie). Die Paasopstand het egter ten spyte van die mislukking op 24 April in veral Dublin uitgebreek en vir meer as ‘n week gewoed. Met uiterste brutaliteit kon die Britte dit onderdruk. 1500 mense is gedood en Dublin was ‘n puinhoop. Roger Casement en ander leiers is tereggestel. Nogtans het die opstand die begin van Ierse onafhanklikheid ingelui. Die Britse regering het besef dat Ierland sy achilleshiel was en was aangewese op Ierse steun in die 1ste Wêreldoorlog. Om die rede is in 1918, toe die Duitsers besig was met die lente-offensief, Ierse selfbestuur toegeken, maar gelyktydig die Iere deur miliêre diensplig tot die oorlogspoging opgeroep. Die Ierse nasionaliste was egter nie tevrede daarmee nie en het algehele onafhanklikheid gesoek. Kort na die einde van die Eerste Wêreldoorlog het in 1919 die oorlog vir Ierse vryheid begin wat in 1921 met die Brits-Ierse vredesverdrag beëindig is en aan Ierland (met uitsluiting van Noord-Ierland) onafhanklikheid gegee het.
by Orania Beweging | Apr 28, 2016 | Nuus |
Ek gaan met my harde nek op my knieë, maar ek buig nét voor Hom.
Ek het my Vrou, my gesin, lief, hulle is my alles
Ek het my honde liewer as wat ek meeste mense het
My honde se name is Afrikaans of Duits of Skots
Ek sing ‘Grote God’ en ‘Genade onbeskryflik groot’, sonder die boekie
Ek sing ‘Ek sien ’n nuwe Hemel kom’ as die kis afsak
Ek kan die twaalf-artikels saam met die dominee opsê
Ek sing ‘Sarie Marais’, ek sing ‘My Vader was ’n musikant’
Ek praat van Transvaal en Suid-Wes
Ek steek my trane weg as my mense vermoor word
Ek huil openlik as ek die diere sien doodgaan
Ek weet wat ‘jakkals trou met wolf se vrou’ beteken
Ek weet nie wat ‘husse met lang ore’ is nie
Ek het voorvaders in Duitsland, Frankryk, Nederland, Skotland, Engeland
Ek het familie in Australië, Engeland, Kanada, Amerika, Israel, Nieu-Seeland, Suid-Wes en Botswana
Ek vier Kersfees met koue beestong en aartappelslaai
Ek vier verjaarsdae met boerewors en Windhoek lager
Ek vloek as ek bestuur
Ek laat ou mense voor my in die ry staan
Ek bid vir reën en as die reën kom, loop ek kaalvoet in die modder
Ek kan kleilat speel
Ek weet hoe om ’n mierleeu te vang, sommer met net ’n grassie in my hand
Ek weet hoe maroelas proe
Ek sny biltong
Ek sny gras
Ek sny koek as ek vroteier speel
Ek het al plakkate op pale gesit
Ek het al skelm plakkate afgehaal
Ek stem nie altyd saam nie
Ek weet nie vir wie om te stem nie
My stem was al hees vir die Bokke
My stem was al hees van Die Stem
Ek kry hoendervleis as ek die Monument sien
Ek kry hoogtevrees as ek bo staan
Ek brand in die Afrikason
Ek mis my Ouma
Ek wens ek kon my Oupa beter ken
Ek is Afrikaans
Ek is van Afrika
Ek, Afrikaner
by Orania Beweging | Apr 26, 2016 | Nuus |
Tydens die Slag van Wene in 1683 is die groot opmars van die Ottomane na Wes-Europa gestuit. Die Moslem Ottomane het uit die ooste gedreig om die hele Europa oor te neem. Sou die Ottomane die Slag van Wene gewen het, sou hulle maklik die res van Wes-Europa kon verower en sou Europa ’n Moslemvasteland word.
Die afgelope Sondag was Wene weer in die nuus. Terwyl presidentsverkiesings in Oostenryk meestal rustige gebeurtenisse is waar daar meer op persoonlikhede as op politiek gefokus word, was Sondag se presidentsverkiesing iets heeltemal anders. Norbert Hofer van die Vryheidsparty van Oostenryk, ’n anti-immigrasieparty, het die eerste ronde van die presidentsverkiesing gemaklik met 37% van die stemme gewen.
Hofer is uitgesproke teen Moslemimmigrasie en het sy veldtog gebou op ’n boodskap van die gevaar van Moslemimmigrasie en oop grense. Terwyl Barack Obama Sondag in Hannover, Duitsland vir Angela Merkel oor haar oopgrensebeleid geloof het, het die mense van Oostenryk ’n harde boodskap vir swak leiers wat onbeheerde Moslemimmigrasie wil toelaat, gestuur. Dieselfde het onlangs in verkiesings in Duitsland, Nederland en Denemarke gebeur.
Net soos in 1683 is Wes-Europa toenemend onder beleg. Miljoene Moslems uit Noord-Afrika en die Midde-Ooste stroom Europa reeds vir jare binne. Anders as die aanslag van die Ottomane in 1683 vind die huidige aanslag geleidelik plaas. Terwyl die wêreld wys gemaak word dat die miljoene immigrante vlugtelinge uit Sirië en Afghanistan is wat net tydelik in Europa gehuisves gaan word, raak dit duidelik dat die meeste immigrante jong Moslemmans uit ander lande as Sirië of Afghanistan is.
Teen die huidige tempo van Moslemimmigrasie sal Europa binne enkele dekades ’n meerderheid Moslembevolking hê. Talle groot stede soos Amsterdam, Rotterdam, Stockhölm, Brussel, Antwerpen, Marseille en Birmingham het reeds Moslembevolkings van meer as 20%. Hierdie syfers reken die vlaag van immigrante wat verlede jaar na Europa gestroom het uit.
In onder andere Londen, Amsterdam, Brussel, Antwerpen en Stockhölm is Mohammed deesdae volgens amptelike statistieke die gunsteling naam vir babas. Moslemvroue in Europa kry twee tot drie keer soveel kinders as Europese vroue. In Duitsland sal die Moslembevolking binnekort die aantal Duitsers jonger as 18 ewenaar.
Die Amerikaanse navorsingsinstelling Pew Research het onlangs ’n verslag oor die tendense met die Moslembevolking in Europa bekend gemaak. Hoewel hierdie verslag ook nog nie die vlaag van immigrasie oor die afgelope jaar of twee in ag neem nie, dui dit veral op die feit dat Moslemimmigrante jonger as die Europese bevolking is. Die gemiddelde ouderdom van Moslems in Europa is tans 32 terwyl die gemiddelde ouderdom vir ongelowiges 37 en vir Christene 42 is. Pew Research voorspel dat die Moslembevolking in Europa tot minstens 58 miljoen teen 2030 gaan styg.
Terwyl talle Europese leiers ten gunste van hierdie verswelging is, staan gewone Europeërs op en sê hard en duidelik NEE. Sondag se verkiesingsuitslag in Oostenryk kan dalk net die keerpunt wees. Volgende jaar sal die Franse, Nederlanders en Duitsers nuwe regerings verkies en dit sal die kans bied vir gewone Europeërs om soos in 1683, hierdie keer net met hul kruisies, Nee te sê vir ’n Moslemoorname van Europa.
by Orania Beweging | Apr 26, 2016 | Nuus |
In the harshest climate, between the barren rocky karoo-veld, under the scorching summer sun and in the blisteringly cold winter frost, I see a people with the worry of a broken world on their shoulders. These Boers are the remnant and the seed, the settlers and the pilgrims, the exiled and the free.
These Boers are carved differently. They are carved, not born, as if the Almighty have a special plan for them. Their great grandfathers fought the Bantu tribes, their grandfathers the British and the Germans, their fathers the Communists; and the drums are echoing again. They fought for liberty and respite and in their 400 years of turbulent history, it was not granted. The world screams of these Boers as the ‘privileged’ people, the reality is far from it.
They braved a new hostile world, with only a ‘Staten Vertaling’, their bare hands, their dream. They succeeded and they failed. Their children and woman were taken by fever and war and famine and camps. The earthheaps and white crosses a testament to the price of freedom, for them a freedom still elusive.
These Boers were, and still are, beaten and bruised but never broken. They are a people carved differently, they are, by their faith, unbreakable.
From the dust and ash and blood there was crafted a word; one word to define them: Boer. From this Boer sprouted a language, Afrikaans. From this Afrikaans sprouted a culture: Afrikaner.
They are scorned by a political world without any grace, still they build. They are being murdered by the thousands, still they build. They are hated by the majority, still they build. They are shunned and ostracized, still they build.
The year is 2016, they first arrived 6 April 1652, still they are here.
I see a back bent with a pickaxe in the barren Bo-Karoo, I see a daughter walking from school, I see an old Mother baking, I see a businessman bent over his books, I see a council worry and plan and do with non-existent funding, I see a bricklayer build, I see a ‘dominee’ teach, I see a student study, I see children laughing and playing, I see young people having fun after the day is done. I see a Boer, and still the drums of hate echoes, and still the Boer builds.
I see a Bo-Karoo Boer, I see hope, I see a dream of freedom dearly paid, never received. I see a country demanding this Boer executed, culture extinguished. I see a Boer; they are carved differently, they are special. I see The Boer and they are Giant.
