fbpx

Aanval, weerstand bied of vlug?

Deur Dr John Strydom

(Voorsitter van die Orania Beweging raad en met ‘n agtergrond in voorkomende gesondheid)

 

Aanval, weerstand bied of vlug?

Al drie bogenoemde konsepte is aan die Afrikaner nie vreemd nie. Die eerste doen ons teësinnig en slegs met goeie rede. Die tweede is ons besonder kundig mee, en die derde doen ons strategies ter wille van oorlewing.

Die huidige vyand is ʼn vreemde en relatief onbekende een, en skrikwekkend weens sy onsigbaarheid. Aanval kan ons nie- ons weet tans nie hoe nie. Vlug is wat ons tans probeer met die inperkingsbevel, fisiese afstande en handewas-rituele. Weerstand bied kort egter ʼn bietjie aandag.

Die Corona-virus (soos ander virusse) is ʼn bitter klein stukkie genetiese kode (“DNA” of “RNA”: DNS of RNS op Afrikaans) en is tegnies nie lewend nie. Dit “parasiteer” op ander selle en kan nie daarsonder vermeerder nie. Die Corona-virus het ʼn voorliefde vir lugweë en vermeerder in die selle van ons longe en lugpype en word dan uitgehoes of uitgeasem in mikrodruppels vog. Daarna volg een van twee infektiewe roetes: dit kan direk deur ʼn volgende persoon ingeasem word, of dit kan stadig binne ʼn meter of twee grond toe val of “sweef”. Daar kan dit ʼn volgende persoon se hande besmet en dan weer via tas na die gesig oorgedra word. Die virus is NIE ʼn swewende partikel wat oral om ons voorkom nie. Dit is NIE in staat om deur gesonde vel die liggaam binne te dring nie. Dit is ʼn virus met ʼn voorkeur vir slymvliese van die lugweë en daarom is dit waarop ons moet konsentreer tov weerstand bied. Let net daarop dat die mikrodruppels waarin dit “reis” baie klein is en daarom STADIG grondwaarts val of dryf. Met bogenoemde in gedagte verstaan ons die reëls vir “vlug”: staan ver van ander persone (2 m), was jou hande, moenie aan jou gesig raak nie.

Interessantheidshalwe: die virus reis per mikrodruppel wat ingeasem word, beland op selle van die slymvlies en is kundig om die sel te oortuig om hom “in te neem”. Binne in die sel gaan hy na die selkern wat die sel se eie genetiese materiaal bevat (DNS) en vestig hom as ongenooide indringer daarin. Die sel word dus oortuig om ipv sy eie DNS, die virus te repliseer. Die vervaardigde virusse laat uiteindelik die sel bars, en die proses word elders herhaal, of die “nuwe” virusse word uitgehoes om ʼn volgende slagoffer te besmet.

As ons bogenoemde nie suksesvol kan doen nie, kan ons minstens ons eie liggaamlike weerstand sover moontlik versterk. Om ons slymvliese so gesond moontlik te hou, is minerale en vitamiene krities, en veral die volgende:

Sink
Vit A, D, C
Gesonde vette/ olies (die sg Omega-olies). Kom veral in neute voor.
Onthou dat rook en lugbesoedeling veral nadelig is.
Vetsug, suikersiekte en ander toestande wat die weerstand raak, moet beheer word: tuberkulose (tering), VIGS, kanker en/of bestraling, ens.

Prakties: oefen gereeld, asem gereeld diep in en uit, kry genoeg sonlig, eet veral rou groente en vrugte, verlaag suiker inname, en neem vitamien en mineraal aanvullings. Onthou tog dat bogenoemde nie jou weerstand kan verhoog bo die natuurlike maksimum nie- dit sorg bloot dat jy die beste is wat jy kan wees tov natuurlike immuniteit. Maar die belang daarvan is groot!

Sou ʼn mens enige verkouesimptome BEGIN ontwikkel, skakel ons oor na tweede rat. Neem sowel jouself as ander in ag: eerstens: moenie ander in gevaar stel nie. Sonder jouself in jou huis af vir 14 dae en dra ʼn masker as iemand jou nader. Om jou eie kanse te verbeter die volgende:

Staak dadelik alle produkte wat van beeste af kom, maar veral suiwel omdat dit neig om jou lugweë se afskeidings te vermeerder: dit maak jou slymerig! Vermy ook alles waarvoor jy allergies is. Staak suikerinname.

Omdat die meeste verkoues en griep deur virusse veroorsaak word, neem ons alle stappe teen hulle wat moontlik mag help:

Goeie multivitamien
Ekstra vit C: sommige outeurs beveel tot 1 000mg (1 gram) per UUR aan: dit irriteer egter jou maag se slymvliese met maagpyn en diarree as gevolg: veral mense met maagsere moet lugtig wees.
Granaatskille, klapperolie, knoffel, borrie, Ceylon-tee, sekere sampioene, gemmer, naeltjies, Aloe Vera, vlierbessie, pomelopitte, kakaobone, groenrissies en rooipeper is al gebruik om virusse te beveg en as daar geen bewese skade daardeur gedoen word nie, mag dit selfs die moeite werd wees om dit te gebruik!

Die ou Engelse raad van ʼn koppie warm Ceylon tee en direk daarna ʼn bord WARM tuisgemaakte hoendersop mag dalk net help!

Gebruik swaartekrag om longafskeidings te probeer dreineer (lê op ʼn skuins oppervlak met kop na onder) en maak gebruik van fisioterapeute waar moontlik.

Bevogtig die lug wat jy inasem sover moontlik, en drink BAIE vloeistowwe. Dit hou afskeidings minder taai en makliker om uit te hoes.

LW: hierdie voorstelle is nie bedoel om mediese konsultasies te vervang nie. Jy gebruik dit op eie risiko. Na my beste wete is geen van bogenoemde egter gevaarlik nie. Met ons huidige omstandighede moet elke persoon SELF doen wat hy kan, maar wat jy ook al doen: MOET NET NIE OORGEE NIE!! BIED WEERSTAND!

 

 

 

 

‘n Stad word met voedsel gebou

deur Du Preez de Villiers

Die histerie rondom die Koronavirus mag dalk vir ons ietwat oordrewe wees, maar wat soos ‘n paal bo water staan is die reuse, ekonomiese ontwrigting wat dit tans op die ganse wêreld het. En dit het skielik en onverwags gebeur en die gevolge kring steeds uit. Sommige Sjinese fabrieke se uitset het verlede maand tot so laag as 60% gedaal en ontleders reken dat die skade weens die agterstand blywend gaan wees. Mens wonder hoeveel Sjinese gebruiksartikels binnekort nie op ons winkelrakke te siene gaan wees nie – daar is nie veel wat nie in Sjina gemaak word nie…

‘n Wêreldwye voorsieningsnetwerk is uiters ingewikkeld en sensitief en Afrikaners moet ‘n belangrike les hieruit leer. Boonop wankel Suid-Afrika se ekonomie oor die afgrond en die land se voorsieningskettings is reeds besig om stadig maar seker te verklein en te verdwyn soos die ekonomie krimp. Ons splinternuwe resessie gaan sake ook nie makliker maak nie

Dit is dus vanselfsprekend dat ons al hoe meer op onsself aangewese gaan word om noodsaaklike produkte te voorsien. Boonop is ‘n Westerling gevorderd en het ‘n magdom dienste en hulpbronne nodig om sy lewensstandaard te handhaaf. Afrikaners het nie meer ‘n ander keuse as om bymekaar te kom om selfstandig en selfonderhoudend te word nie. Orania kan dus ook nie meer bekostig om langer ‘n pioniersgemeenskap te bly nie. Gelukkig is ons nuutskeppend en kan nog planne maak as daar nie meer ‘n skroewedraaier of kitaarsnare op die winkelrakke is nie. Maar ons sal baie vinnig aan die werk moet spring om ons eie, omvattende voorsieningsnetwerk vir ‘n uiterse noodsaaklikheid te bou – voedsel.

Orania is gelukkig in een van die gunstigste landboustreke in Suid-Afrika geleë. Die hoë opbrengste wat die spilpuntboere aan weerskante van die dorp al met die rivier langs kry, getuig daarvan. Die dorre klimaat in hierdie halfwoestyn verhoed dat plant- en dieresiektes maklik versprei en verskaf meer as genoeg hitte-eenhede vir plante om optimaal te fotosinteer. Die bestendige water wat die boere uit die Oranje trek is ook baie voordelig. Dit is inderwaarheid beter as reënwater waarop boere elders moet staatmaak, want reën word al hoe meer onvoorspelbaar en kan droogtes of vloede veroorsaak.

Ons sal egter radikaal anders moet dink as ons vir onsself kos wil voorsien. Ons is Westerlinge en ons diete lyk anders as die gemiddelde Suid-Afrikaner s’n. Ons maak meer op groente en koring, en minder op mielies as ‘n stapelvoedsel staat. Rondom die stad Orania sal daar dus minder mielies geproduseer moet word en dit sal hoofsaaklik vir veevoer gebruik word, want ons diereproteïenbehoeftes is ook baie hoër as die res van Suid-Afrika s’n.

‘n Gesonde Arikaner kan nie sonder rooivleis, melk, hoender en vis oorleef nie. Groente en vrugte is net so belangrik as ons nie skeurbuik wil kry nie en wanneer ons regtig soos ander Westerlinge wil leef sal meer nisprodukte soos kruie, ‘n wye verskeidenheid neute en ander eksotiese groente en vrugte verbou moet word.

Oraniërs se ander tydelike uitdaging is afset. Die huidige inwonertal is nie genoeg om ‘n volwaardige boerdery te onderhou nie en die kuns gaan wees om die onbekende, omliggende markte wat wyd geleë is te voorsien. Maar met ‘n 11% groei in inwonertal sal dit ‘n kleinerwordende probleem wees.

Landbou word al hoe meer nuwerwets en die hedendaagse tegnologie is verstommend. Boere spandeer al hoe meer tyd voor hulle rekenaars as in die lande, want met data-, sensor-, hommel- en kamerategnologie kan hy nou sy gewasse beter vanuit sy kantoor of vanaf sy slimfoon moniteer as wanneer hy self daar deurstap. Dit het ook die deur oopgemaak vir winsgewende boerderye op kleiner oppervlaktes. Voerkrale, visplase en vertikale groenteproduksie is intensief en tegnies en ‘n baie opwindende uitdaging vir mense wat ‘n tekort aan arbeid het en eerder met robotte en kunsmatige intelligensie wil werk. Die ontwikkelings in onderdaklandbou bied ook ‘n uitstekende oplossing vir gewasse wat sensitief vir die Karooson se strale is.

Die primêre landboubedryf kan nie sonder sekondêre dienste bestaan nie. Dit skep ook ‘n magdom geleenthede. Boere het gereedskap, verpakkingsmateriaal, onderdele, kunsmis en baie ander produkte en artikels nodig om te kan boer. Die sekondêre verwerkingsbedryf soos meulenaars, voer- en voedelverwerkingsfabrieke en natuurlik ons bierbrouers en wynmakers is ook van kardinale belang. Die tersiêre landboubedryf sal ook kort op hulle hakke volg. Konsultante, kommoditeitshandelaars, bedryfsorganisasies, navorsingstasies en ‘n landbou-kollege voltooi die voedselwaardeketting.

Ons moet onthou dat Orania nooit ‘n eiland sal wees nie en dat daar altyd produkte van buite af ingevoer sal moet word. Selfs tydens die sanksiejare moes ons sekere produkte in die geheim invoer, maar soos goeie Afrikaners betaam, kon Suid-Afrika nog lank vasbyt met dit wat ons plaaslik kon vervaardig. Die kruks is net dat ons in ‘n ontwrigtende krisis, en terwyl vyandige elemente in ons nabyheid is, vir onsself moet kan sorg. Die kersie op die koek is natuurlik dat ‘n onstabiele Suid-Afrika mettertyd ‘n reuse afset vir ons oorskot landbouprodukte sal word.

Israel het reeds deur die meeste van bogenoemde oefeninge gegaan in hulle poging om hulle woestynagtige streek bewoonbaar te maak. Vandag is hulle wêreldleiers in dripbesproeiingstegnologie en spog met 190 000 hektaar se gewasse onder besproeiing. Dit laat hulle toe om 95% van hulle landbouprodukte self te verbou. Dit sal baie wys vir Oraniërs wees om by hierdie merkwaardige mense te gaan kers opsteek.

Ons het reeds heelwat boere en voedselverwandte nywerhede in ons midde, maar die behoeftes word vinnig meer. Dus, vir enige stads- of dorpsjapie wat ooit gedroom het om te boer bied Orania uitstekende geleenthede. Orania se eie OSK-bank, die Sakekamer en ander instellings staan ook gereed om enige persoon met ‘n deeglike sakeplan met raad en daad by te staan.

Die menings van die skrywers op die Oraniablog is nie noodwendig die menings van die Orania Beweging nie

 

27 FEBRUARIE: DIE EEN WAS COLLEY; DIE ANDER EEN CRONJÉ – Die een was “Die berg van die Duiwe; Die ander een “Die berg van die Perde.”

27 FEBRUARIE: DIE EEN WAS COLLEY; DIE ANDER EEN CRONJÉ – Die een was “Die berg van die Duiwe; Die ander een “Die berg van die Perde.”

Deur Louis Bothma

27 Februarie is bittersoet.

By Majuba was Colley die een wat die foute gemaak het, en dapper gesterf het. By Paardeberg het Cronjé die foute gemaak, maar dapper weerstand gebied.

Vir die Britte was Majuba ‘n bitter pil om te sluk. Wat hulle nie militêr kon regkry nie, het hulle daarna by die onderhandelingstafel probeer bereik om steeds ‘n houvas op die Boere te behou (Artikel 4 van die Londen Konvensie).

Toe Cecil Rhodes sy vriend Dr. Leander Starr Jameson 15 jaar later met 500 man instuur om verspot maklik te probeer doen wat Sir Theophilus Shepstone in 1877 met 25 man reggekry het, was generaal Piet Cronjé aan die spits om Jameson te stuit – by Doornkop naby Krugersdorp.

Die Diamond Fields Advertiser het in Januarie 1896 geskryf: “All the bitterness being on the side of the British, who now had a small pocket edition of Majuba to swallow.”

Maar nét vier jaar later was dit die einste Piet Cronjé wat op Majubadag sy leër van oor die 4000 man aan die Britte moes oorgee.

“Die Engelse het ons Majubadag gevat,” het ‘n hartseer Paul Kruger gesê.

Dit was die begin van die einde. Twee jaar later het die Britte ook die Boere se vryheid van hulle weggevat en in 1910 ‘n Nuwe Suid-Afrika geskep. Daar was vir die Boere geen kitsoplossing om hul vryheid te herwin nie. Dit sou 51 jaar neem om Die Republiek van Suid-Afrika tot stand te bring.

Maar nét 33 jaar later het die Afrikaner, ondanks militêre oorwinnings, sy vryheid by die onderhandelingstafel verloor.

Die geskiedenis leer dat ‘n volk gevegte kan wen, maar by die onderhandelingstafel waar die stryd op ander maniere voortgesit word, kan hy die oorlog en sy vryheid verloor. Die geskiedenis leer ook dat die pad na vryheid lank en moeilik is, maar dat die pad om dit te verloor, korter is.

Vier Majubadag, maar moet nooit op hierdie dag Paardeberg vergeet nie. Die geskiedenis het ‘n nare manier om terug te kom en ons aan die hakskeen te kom byt.

Dit geld almal – óók die ANC, wat glo hy sal tot die Wederkoms regeer.

Die weermag geklee in voorskote

Annemarie Hoogenboezem

(Hierdie is ‘n opiniestuk geskryf deur ‘n onafhanklike skrywer)

Met die jongste feministebeweging is die meeste van ons is goed vertroud. Dit spoel deur tot elke faset van ons moderne bestaan. In die klerewinkels kry ons t-hemde wat vol bravade uitbasuin, “the future is female.” Vrouens knip hul hare kort, kleur dit pienk of blou en dra lospassende “androgynous” (nie-geslagspesifieke) klere en maak hul kinders (indien hulle kies om enigsins kinders te hê) alleen groot.

Midde-in hierdie chaotiese tydperk blyk daar ’n nuwe beweging aan ’t ontstaan te wees. Die #tradwives kry groot aftrek op sosiale media platvorms in Januarie 2020. Die term het sy ontstaan uit die woorde “tradisionele vrou” (traditional wife). En die #tradwives-beweging is ’n groep vroue wat hulle beywer vir ultra-tradisionele geslagsrolle.

Wanneer ’n mens hierdie hutsmerk soek op die internet vind jy dikwels foto’s van tuisgemaakte geregte en vars gebak met gesegdes daarby soos, “’n Vrou se plek is in die huis” en “Om te probeer ’n man wees, is ’n vermorsing van ’n vrou”. Volgens die BBC is hierdie beweging in die besonder kontroversieel omdat dit geassosieer word met die ver regses op die politieke spektrum, veral in die VSA. Maar baie vrouens wat hulself beskryf as “tradwives” ontken egter hierdie assosiasie.

Een so ’n vrou wat opslae maak, is Alena Kate Pettitt wat op 20 Januarie 2020 ’n onderhoud met die BBC gevoer het waarin sy verduidelik waarom sy hierdie leefstyl gekies het. Intussen het sy op talle Britse TV-geselsprogramme verskyn en haar YouTube-kanaal floreer. Dit gaan vir haar daaroor om terug te keer na die tradisionele Engelse etiket, leefstyl en waardes, verduidelik Alena. Sy wil haar “onderwerp aan haar man en hom bederf asof dit 1959 is.”

Hierdie beweging wat terugkeer na tradisionele, huislike en familiewaardes het feministe warm onder die kraag. Die “tradwives” word uitgekryt as vroue wat “misogyny” (haat teenoor vroue) tot so ’n mate geïnternaliseer het, dat hulle dink dat dit al is waartoe hulle in staat is – om huisvroue te wees.

Alena sê egter sy verstaan feministe is juis ten gunste van keuse, dat vrouens behoort te kies watter leefstyl en beroep hulle wil volg. Waarom is hulle dan so ontsteld is dat party vrouens kies om ’n tradisionele leefwyse te volg, wonder sy hardop. Boonop blyk dit uit die getuienis van talle vroue wat Alena ondersteun dat hulle leefstylkeuse eers ná hulle vir ’n tyd lank beroepsvroue was, gekom het. Dit wil daarom voorkom of hulle altwee wêrelde beleef en ’n nugter besluit gemaak het om tuisteskeppers te word eerder as beroepsvroue. Alena verduidelik dat haar ma ’n enkelouer was en dat huishoudelike take vir haar ’n groot las was, omdat sy voltyds gewerk het.

“Tradwives” sê aan feministe: dankie vir die langbroeke, maar ons sien die lewe op ’n ander manier.

Alena sê dat daar eintlik deesdae nie meer rolmodelle is vir vrouens wat wil huisvrouens wees nie, en dis daarom dat sy en ander vroue van die “tradwife”-beweging terug verlang na die 1950s en 1960s, toe dit iets was om te vier wanneer iemand ’n huisvrou was. “Om nie eers te praat van die mooi modes van die tyd nie – ek hou daarvan om vroulik aan te trek soos ’n dame.”

“Ek dink dit is besonders belangrik om moeite te doen vir jou huweliksmaat en ek doen dit vir myself ook. Almal voel beter wanneer hulle mooi aantrek. Ek vind dit ook nie aantreklik as hy [haar man] rondlê in ’n sweetpak nie. Hy trek mooi aan vir my ook. ’n Mens moet nogsteeds met jou huweliksmaat ‘uitgaan’ om die sprankel te behou. Dis belangrik om mekaar aantreklik te vind en te flankeer.”

Sy sê dat dit nie gaan daaroor om die tydperk in die geskiedenis te idealiseer nie, want daar was ook baie gebreke in daardie tyd. Dit gaan daaroor om dele daarvan waarmee die “tradwives” identifiseer, uit te lig en toe te pas in die moderne leefstyl. Alena beklemtoon die feit dat die leefstyl ’n keuse is en dat sy besef vrouens het nie noodwendig in die 1950s die keuses gehad wat vrouens vandag het nie; sy romantiseer dus glad nie die tydperk nie. “Vir my gaan dit tot ’n groot mate oor die estetika van die tyd. Dis juis die fantastiese daarvan om in 2020 te leef – ons behoort die vryheid te hê om jou leefstyl te kan kies en nie veroordeel te word daaroor nie.”

Sy sien haar gesin soos iets wat funksioneer amper soos ’n besigheid, daarom speel elkeen sy rol daarin. “My man is die broodwinner en dit is sy departement om na om te sien. Daar word dan ’n deel van die inkomste toegeken aan my waarmee ek omsien na my departement wat die verbruikersprodukte (consumables) van die huishouding is soos kos en brandstof vir die motor.”

Natuurlik is daar ook ’n deel daarvan wat sy op haarself spandeer. As sy spaarsamig werk met die geld, is dit wat oorbly hare om te spandeer. “Dis nie asof ek konstant my betalingsbewyse hoef in te handig by my man om te bewys dat ek ’n goeie vrou is nie.”

Wanneer sy gevra word of haar man se rol belangriker is as haar eie, antwoord sy eenvoudig: “Ek sal nie my man se verantwoordelikhede wil hê nie en ek dink dis belangrik om hom te ondersteun. Daar is nie sprake van ’n magsbalans nie – ons neem mekaar in ag. Toe ons getrou het, het alles ons s’n geword. Dis nie dat ek hom moet vra om sy geld te spandeer nie. Dis óns geld, óns kind en óns huis.”

Mense wat hierdie tipe leefstyl handhaaf het ’n ander uitkyk in terme van geld. Omdat een huweliksmaat die broodwinner is, moet hulle mooi werk met hul geld – hulle moet spaarsamig wees en saam besluite neem oor geld om hierdie tipe leefstyl te laat werk. In vandag se tyd is dit amper ’n gegewe dat mans en vrouens altwee moet werk en daarom was dit nodig vir Alena en haar man om heelwat luukshede op te gee sodat hulle die leefstyl wat hulle leef, kan bekostig. “Ons vind hierdie leefstyl meer waardevol as kontant in die bank.”

Alena en haar man het albei in enkelouerhuishoudings groot geword waar hulle moeders uit gegaan het om te werk. En hulle het gekies om hulle leefstyl anders in te rig. “Wanneer my seun groot word sal hy ook die keuse hê om te besluit watter tipe leefstyl hy wil volg.”

Sy sê dat hulle ’n leefstyl gevind het wat regtig hul huwelik laat floreer en sy dink dat ander mense toegelaat moet word om daardie opsie te ondersoek, sonder om gespot te word daaroor.

Hierdie verteenwoordiger van die “tradwife”-beweging sê verder dat soveel vrouens verontagsaam voel en dankbaar is dat sy uiteindelik iets sê, omdat vrouens wanneer hulle gevra word wat hulle doen vir ’n lewe, antwoord dat hulle NET ’n huisvrou is. “En eintlik is dit 20 werke wat ’n mens doen terselfdertyd en dis ’n voltydse werk; daar is nooit ’n dag af nie.”

Vrouens soos Alena sien hulself as ’n weermag geklee in voorskote. “Mans en vrouens word konstant beskaamd gemaak vir hulle tradisionele leefstyle – en dit, liewe liberales, is nie progressief nie.”

Bronne:

https://www.bbc.com/news/av/stories-51113371/submitting-to-my-husband-like-it-s-1959-why-i-became-a-tradwife?fbclid=IwAR2TT7nB0kI5XnU6zrbQgjCZmMPiKt9SzMQVhq4kK_5cIJgIrId1HqNlkI0

https://www.thedarlingacademy.com/articles/why-your-husband-should-always-come-first/

https://www.thesun.co.uk/fabulous/10790521/mum-tradwife-spoil-submit-husband-1959-women/

https://www.stylist.co.uk/long-reads/traditional-1950s-housewife-tradwife-tradlife-explained-women-reject-feminism-careers-domestic-housework/315360

https://www.amazon.co.uk/Fascinating-Girl-Helen-Andelin/dp/1403373515

Briewe aan Oom Paul

Geagte Oom Paul

31 Desember 2019

Heb je wel gehoord van de Afrikanervloot?

….verdraai ek de Zilveren vloot se woorde om my vanoggend te pas.

In my gedagtes het ek êrens iets van landvolkere en seevolkere, maar ek wil nie in hierdie besinning hase en klein-jakkalsies jaag nie. ‘n Beter en nadere vergelyking, as die een van die volk as ‘n vloot, sou waarskynlik ‘n klomp trekke gewees het, maar ‘n trek, soos in ons gedagtes, was eintlik maar ‘n kleingroep-alleen tipe ding. Dus kies ek vanoggend vloot, en ek vergelyk die Afrikanervolk met ‘n vloot op maneuvers.

Nou moet ek sommer dadelik bieg, dat ek nie ‘n seevaartkenner is nie, maar ek het darem al vele vakansies op ‘n boot op ‘n dam deurgebring, wat my binne die Afrikanerkonteks dalk kwalifiseer, maar dit daar gelaat. My kennis van seevaart is dus eintlik maar beperk tot ‘n paar visvanguitstappies, en dit wat ek gelees het en in dokumentêre kon leer. Hierdie beperkte kennis ten spyt wil ek tog die analogie volg, en met goeie rede, soos Oom sal sien.

‘n Vloot is ‘n klomp skepe, met hul eie bemanning, eie kentekens, eie leierskap en meestal eie en afsonderlike bevele, bestemming en doelwitte. So is die Afrikaner ook.

Voordat ek die grootte dan vergelyk met die vloot, wil ek graag die kleinere met ‘n skip vergelyk, en met klein bedoel ek nie onbenullig nie, maar eerder ‘n kleiner eenheid binne die geheel.

‘n Skip was ‘n kleinerige plek, met vele mense wat bestuur moes word, so ook is elke Afrikanerinstelling, -groep, -party, -organisasie en -gemeenskap. Daar is natuurlik ook interne en eksterne faktore wat ‘n skip beïnvloed. Oom sal natuurlik beter weet omdat Oom skeepsvaart beleef het, maar ek vermoed dat beide eksterne en interne faktore steeds vandag van toepassing is, in skeepsvaart en in volkswees.

Daar is drie groot eksterne faktore wat die sukses, al dan nie, van ‘n skip en haar bestemming raak:

Die natuur

Vyande

Rol/plek binne vloot

Aan die natuur kan ons niks verander nie, maar mens kan beplan om hierdie veranderlike te bestuur. Die eerste stap sal by ontwerp wees, die ontwerp van die skip bepaal hoeveel trotseer kan word. Die volgende sal die evaluering van die skip se vermoëns wees, sodat dit nie in onbegonne waters betrap word nie. Dan sal die skip ook self oor die onafhanklike vermoëns moet beskik om basiese en selfs meer komplekse foute self op te los. Laastens sal ek reken dat goeie beplanning gebaseer op betroubare inligting baie van die moontlike risiko’s by voorbaat kan uitskakel, bv. om nie jouself in sekere seisoene in sekere oseane te bevind nie, in elk geval nie die waarvoor jy en jou bemanning en toerusting nie geseil is nie. Droogtes, winters, storms ens. is alles sake wat ons nie kan verander nie, maar ons kan verander hoe ons dit tegemoetgaan.

Die tweede eksterne faktor, naamlik vyande, is ook ‘n veranderlike en een waarbinne betroubare inligting sekerlik die belangrikste rol speel. Daar is verskeie faktore wat van jou en jou skip ‘n potensiële vyand of teiken maak. Die eerste hiervan is waarskynlik die waarde van jou vrag. Monetêre redes maak van enige skip ‘n teiken, nie net vir die amptelik-verklaarde opponente nie, maar ook van die opportuniste en beroepsplunderaars. Jou vrag en die waarde daarvan, en hier bedoel ek nie bloot die materiële nie, maar ook binne die vergelyking van ‘n vloot met ‘n volk, die idee-goedere, die menslike hulpbronne, die inisiatief; dit kan alles van jou ‘n teiken maak, selfs van neutrale agente… soms selfs vriendskaplikes.  Jou vrag hou waarskynlik ten diepste verband met die suksesvolle voltooiing van jou opdrag, en dus is dit een van die grootste bates en belangrikste sake. Natuurlik kan die vyand se insig in die planne van die vloot, ook van jou  en jou skip ‘n spesifieke strategiese teiken maak.

Die derde eksterne faktor, naamlik jou rol/plek binne die vloot, is ook ‘n moontlike risiko, as dit nie reg verstaan en duidelik gekommunikeer word nie. Mens wil immers nie op die verkeerde tyd voor vriendelike vuur inbeweeg nie, of ‘n strategiese flater begaan wat die groter plan in die wiele ry nie. Daar is uiters komplekse tussenskip-kommunikasiestelsels ontwikkel om te sorg dat elke skipskaptein en bemanning bewus is van die gebeure wat hul direk raak en hul rol binne die groter prentjie. Dit was vlaggies met simbole en kodes, maar vandag is dit eintlik veronderstel om veel makliker te wees om die regte inligting by die regte mense uit te kry. Ek vermoed egter dat ons Afrikanervloot hieraan aandag moet gee. Net omdat kommunikasie vandag vinnig en maklik is, behels dit nie noodwendig dat die relevante kommunikasie by die relevante skepe uitkom nie; soms oor komplekse redes wat kommunikasie moeilik maak, maar soms net omdat die kapteine al voorheen verskil het oor iets. Daar is soms doelbewuste mis-kommunikasie aan die eie, vir diepdwase en persoonlike redes. Hierin is geen wins vir die vloot nie.

Hierop volg dan ook die interne faktore wat ek soos volg identifiseer:

Bemanning

Vertroue

Hulpbronne

Die ander rede dat ek ‘n vloot kies, as vergelyking vir die volk, is omdat ‘n skip, in die kleine, eintlik ‘n eie mikro-kosmos vorm, ‘n eie klein gemeenskap binne ‘n beperkte en bepaalde omgewing of begrensing. ‘n Vloot kan nie net een kaptein, een dokter, een navigator, een kok as hulpbron hê nie. Elke skip moet ook in die kleine, selfstandig kan funksioneer, selfstandig besluite neem om sodoende die doelstellings te bereik. Daar is natuurlik spesialisasie binne die vloot, maar een skip, beman met slegs kanonniers, met die opdrag om ‘n kus-fort te gaan bombardeer, sal beswaarlik sukses behaal. Daar is dus sekere spesialis take wat op elke skip afsonderlik ook noodsaaklik is; kaptein, navigator, kwartiermeester, kok, dokter, timmerman, seemanne… en dan natuurlik die kanonniers of soldate.

Dit is dus ‘n risiko om nie oor die regte bemanning vir die bepaalde taak te beskik nie; die man met die skerp oë wat die kraaines moet beman, moet ook nie in die skeepskombuis homself besig nie. Dit is natuurlik só dat sekere kleiner skepe, meer vaartbelynde vaartuie, gewoonlik minder bemanning benodig, en die bemanning gewoonlik meertakig is, maar die bemanning en die skip moet die strategie van die vloot sinvol kan bedien. 12 Kapteine op een skip sal ook nie sinvol wees nie, ongeag hul eie individuele vaardighede en vermoëns.

‘n Volgende interne faktor wat die suksesvolle uitkomste kan beïnvloed is die onderlinge vertroue. Dit geld natuurlik ook op ‘n groter veld vir die vloot in geheel, maar veral binne die kleine, die afgebakende en soms beknopte omgewing van een skip. Vertroue en dissipline. Histories was daar in skeepsvaart twee modelle wat gevolg is vir die gesagstruktuur binne ‘n skip. Die een was die model, waarbinne die skeepskaptein as kaptein op die skip geplaas is, deur die eienaar van die skip, en hy dan sy bemanning gekies het. Die ander was ‘n model waarbinne die bemanning die kaptein demokraties verkies het, en hy dan offisiere aangestel het, en die skip aan die bemanning in geheel behoort het. Ongeag die model, was die deurslaggewende faktor vir sukses, onderlinge vertroue, al dan nie. Vertroue is egter ‘n komplekse saak, wat gewoonlik met ‘n wyse balans tussen dissipline en prestasie gepaard gaan. Vrae soos: Moet die bemanning alles weet? Het die kaptein ‘n plan? Weet ons wat die plan is? Moet ons weet? is alles vrae wat na gelang van omstandighede en onderlinge kultuur bepaal sou word; en vrae wat in elke instelling, party en organisasie binne die vloot ook gevra moet word.

Die derde interne faktor is hulpbronne. Is die bepaalde skip, binne die vloot, voldoende toegerus en beman om die verwagte uitkomste te lewer of beproef mens God met die hoop op wonderwerke? Is die skepe in die vloot bemagtig, is die kapteine bemagtig om die bevele uit te voer en die strategie te dien? Is die kapteine bemagtig met genoegsame insae in die strategie om in te koop en vertroue by hul bemanning in te boesem? Is daar genoegsame voorraad vir die vervulling van die opdrag of sal die skip langs die pad verdwaal agter honger en plunder aan…

Nou met hierdie lompe insig in die seevaartwêreld wil ek by die Afrikanervloot uitkom.

Oom sien, die Afrikaner is geensins ‘n verenigde front nie, alhoewel ons formidabel is in ‘n gemeenskaplike doel. Maar Deneys Reitz skryf met reg: “And every Boerekryger was his own general…” So is dit binne die Afrikanervloot vandag steeds. Ons ag onafhanklike denke hoog, ons is hardekop, selfs eiewys, soos met die Trek, soos met die oorloë en soos in die politiek ook maar. Oom weet mos goed. Maar dit is juis om hierdie rede dat ek van die Afrikanervolk as vloot wil dink. ‘n Armada van selfstandige skepe, met hul eie mikro-kultuur, as deel van die groter plan. En hier kom die kruks, ‘die groter plan’, ‘die Admiraal’, of miskien eerder die ‘admiraals’.

Ek hoor vandag baie van ons mense wat sê: Maar ons volk kort ‘n leier. Ek mis dalk iets groots, maar ek sien nie daardie nood raak nie. Ek sien ‘n volk met leiers, en dat hierdie leiers saam sit en na die kaart kyk, saam sit en die skepe onder hul beheer met oranje blokkies op die kaart plaas en besin oor waarheen elkeen moet vaar. Miskien gebeur dit nog nie genoeg nie, miskien vertrou die admiraals nie mekaar nie, miskien oor ou bagasie en ou politiek, miskien oor persoonlike nederlae en ego’s, maar ons is maar almal mense met ambisie en ego’s, maar die admiraals praat met mekaar, en die kapteine hoor.

Oom Paul, 2020 is ‘n lekker jaar, want binne die oogkundigewêreld beteken dit blykbaar dat mens mooi kan sien. Vermy die storms, fnuik die opponente, weet wat die doelwitte is, leer mekaar vertrou deur dissipline en verdienste, sorg dat jou seinvlaggies duidelik wapper en sekerlik bo alles, vertrou mekaar, maar vertrou op God. Maar kyk wyd en hou die oë op die doelstellings. Haas jouself waaksaam, soos die uitdrukking sê.

Ek vertrou dat die manne in die kraaines vêr sal kan kyk, dat die kaptein die inligting met die regte vlaggies deur die seiner na die ander kapteine sal laat gaan, dat die kapteine dit sal deurgee aan die admiraals, en dat die admiraals die nodige skywe sal maak op die groot kaart van die Afrikanervloot. Maar ook dat die admiraals daardie skuiwe en strategie weer doelgerig en duidelik aan die vloot sal deurgee, en dan Oom Paul, dan… dan sien ek ‘n Afrikanervloot op vaart na vryheid.

Stuur groete vir my Oupa

Ns. Oom Paul, ek wil tog vir die kapteine vra om seker te maak dat hul skepe deel van die vloot is. Anders is ons geen vloot nie, maar skaars minder as ‘n klompie individuele handelskepe, enkelskepe in bitter gevaarlike waters.

PSK

 

Briewe aan Oom Paul

Geagte Oom Paul

27 Desember 2019

Oom Paul, dit gaan goed in Orania; goed omdat ons hard kan werk, en die vrug van ons arbeid kan sien, goed omdat ons dorp steeds veilig is, Oom weet, in Suid-Afrika word kinders sommer uit waentjies en uit motorkarre uit gesteel… Goed omdat God se seëninge veel groter is as ons verdienste. Oom sien, ons is maar ‘n klomp gewone sondaar Afrikaners hier bymekaar, en dus maak ons maar lekker droog ook soms. Ten spyte daarvan gaan dit goed, ten spyte van ‘n Suid-Afrika wat soos die Titanic besig is om stadig maar doelgerig die niksheid in weg te sink. Oom sal nie die storie van die Titanic ken nie, dit was ‘n bitter groot skip gewees wat op die 14de April 1912 op haar nooiensvaart ‘n ysberg getref het en toe in die yswater van die Atlantiese oseaan weggesink het. Dit was die grootste skip tydens die bou daarvan, en meer as 1500 mense het hul lewens verloor.

Hoekom ek vanoggend aan die Titanic dink is omdat twee mense baie soortgelyke uitlatings gemaak het. Die een was Kaptein Edward John Smith, die kaptein van die Titanic, die ander meneer Jacob Zuma, voormalige president van die ANC en Suid-Afrika. Die uitspraak deur die kaptein van die skip was: Not even God can sink this ship. Nou moet Oom verstaan dat die skip so goed ontwerp was, dat dit onsinkbaar moes wees. Dit was die mees moderne ontwerp, maar ek is geen ingenieur nie en kan dus nie die besonderhede regtig uitlê nie; iets oor die kompartemente wat losstaande van mekaar gekonstrueer is… Die eerste uitspraak was êrens in 1912, die volgende een was meer as 100 jaar later in 2016 deur meneer Jacob Zuma. Hy het heel vermakerig gesê dat die ANC sal heers totdat Jesus weer kom

Ek weet ek spring bietjie rond in die tydlyn soos ek aan Oom skryf, maar daar is so verskriklik baie dinge wat verander het, gebeur het. Oom sal nie eens van die ANC weet nie. Die African National Congress is vandag die politieke party wat Suid-Afrika regeer, maar ek gebruik die woord regeer losweg, want wat eintlik gebeur is dat die burgery beroof word, onderdruk word en afhanklik gehou word van die uitgifte van die staat. Ek sal ook nie oor die African National Congress met Oom kan gesels sonder ook oor twee ander sake te praat nie, die een is die totstandkoming van ‘n politieke idee wat Kommunisme genoem word, die ander is die beleid van afsonderlike ontwikkeling wat in Suid-Afrika gevolg is. Die eerste is al ‘n ou idee, maar word eintlik eers gebore in 1917 met ‘n revolusie in Rusland. Die tweede is ook ‘n ou idee, die idee dat volkere binne hul eie geografiese gebied vir hulself verantwoordelikheid moet neem, en dit is in kiemvorm in 1913 hier in Suid-Afrika tot model ontwikkel as ‘n poging, wel ook een wat nie gewerk het nie, om sin aan die kompleksiteit van die Suid-Afrikaanse bevolking te probeer bied.

Terug by die Titanic, Oom Paul, die skip het ‘n ysberg getref en gesink. Tragies en hartverskeurend, maar aan die eenkant voel ek dat verwaandheid altyd tot tragedie en hartverskeuring lei. Die ANC het ook ‘n ysberg getref, spreekwoordelik, en die hele land sink. Ek lees onlangs dat die nasionale skuld, dit is nou die geld wat die staat êrens skuld en moet afbetaal, meer as R55 miljoen per burger van SA is. Ek wonder wat het hulle gekoop, Oom Paul, R55 miljoen rand is vrek baie geld. Meer as 50% van ons jongmense is sonder werk, en bykans 30% van die bevolking oorleef op wat genoem word SASSA. Sosiale toegifte vir diegene sonder werk. Mense word betaal om nie te werk nie… g’n wonder die skippie sink nie.

By die draai van die vorige eeu, eintlik vir die 100 jaar voor dit ook, het daar ‘n gees van revolusie in die wêreld posgevat. Nou weet Oom ook goed dat die aard van revolusie juis is om af te breek wat staan, en van voor ag te begin. Dit is ongelukkig in meeste gevalle hierdie voor begin waar die probleem lê, want alles brand en al wat die burgery geleer het om te doen is om dinge omvêr te werp. En hier staan ons in tye van revolusie… en alles #mustfall

Oom Paul sien, dinge het maar skeefgeloop, en dit voel soms of die wêreldvingers Suid-Afrika soos ‘n groen perske ryp probeer druk het, en die verandering het gekom, met geweld en terreur en die Rooi gevaar van Kommunisme wat die burgery wou ophef deur ‘n konstitusionele demokrasie. Maar die perske is gedruk en gedruk tot ‘n groen, suur pappery. Ek voel soms dat hierdie ANC, wat ‘n swart vryheidstryd in Suid-Afrika gevoer het, ook die burgery soos ‘n perkse papgedruk het, om stemme te kry en dan te heers totdat Jesus weer kom; en hier staan ons, weer onder ‘n vreemde vlag en verwaande maghebbers.

Oom Paul, ek wou eintlik meer vertel oor die ANC, die People’s war en die Freedom Charter, en meer praat oor hoe dinge sleg skeefgeloop het, maar my tyd is maar min vandag. Ek wil afsluit deur te sê dat ek soms soos een van die dissipels op die skuit in die stormsee voel, die wat in kleingeloof alles probeer het terwyl die skippie sink, en ek wag, in geloof vandag, in Orania, op Jesus om die storm in Suid-Afrika stil te maak. Nadat ons alles probeer het, lyk dit maar steeds of die skip sink, dit is nou in groter en meer bekwame hande, die hande van die Allerhoogste.

Stuur groete vir my Oupa

PSK