fbpx

Gunstige uitspraak vir Orania in eNCA regsgeding

Joost Strydom, Hoof: Kommunikasie

23 Augustus 2019

Na ʼn lang regsproses is daar finaal in Orania se guns beslis na die afloop van die Orania Beweging se klagte by die Uitsaaiklagtekommissie van Suid-Afrika. Die uitslag bevestig dat die eNCA onakkuraat, onregverdig en onjuis oor Orania berig het. Hierdie beslissing volg na ʼn besoek in April van die eNCA aan Orania, waartydens Orania se eie-arbeid beginsel grof misken is en bewerings gemaak is dat Orania geen erkenning aan ander rasse gee nie.

Die Uitsaaiklagtekommissie het insette van beide partye gekry en daarna in Orania se guns beslis en die eNCA opdrag gegee het om ʼn openbare verskoning aan Orania te rig. eNCA se regspan het teen hierdie uitspraak appelleer en die saak is na ʼn tribunaal verwys. Die reuse onkostes wat met goeie regsverteenwoordiging gepaard gegaan het, het die Orania Beweging genoop om ʼn openbare veldtog te loods waarin lede en ondersteuners versoek is om ʼn bydrae te maak om te help om die onkostes te dek en geregtigheid te laat seëvier. Die personeel van die Orania Beweging het verstom gestaan oor die reuse reaksie van lede, ondersteuners en vriende en die regskoste is volledig gedek.

Die Orania Beweging het van die begin af in die geloof vertrou dat reg sal geskied, maar die golf van hulp en ondersteuning het ons grootste verwagtinge oortref.

Die paneel wat die appèl hanteer het, het beslis dat die vorige uitspraak van krag bly omdat eNCA duidelik die gedragskode van die Uitsaaiklagtekommissie oortree het en dat die uitsending nie net onakkuraat en onregverdig was nie, maar ook nie bestaan het uit feite wat juis en waar weergegee word nie.

Die eNCA moet nou op ʼn datum soos deur die Uitsaaiklagtekommissie bepaal, en in dieselfde tydgleuf as die oorspronklike uitsending, verskoning vra vir die onwaarhede en enige skade wat die uitsending aan die Orania Beweging en Orania se beeld berokken het.

Orania staan by die beginsel dat ons deur oop is vir die media, en dat ons hulle besoek hier sal verwelkom, maar ook dat ons deur die regte kanale stappe sal neem sou daar valshede verkondig word.
Die beginsel van eie-arbeid bly vir Orania een van ons ononderhandelbare kernbeginsels.

Joost Strydom
076 44789 44

Dagga, moet ek of moet ek nie?

Dagga, moet ek of moet ek nie?

Dr ECP Nothnagel

Nee jy moenie.

Dit was dalk ‘n bietjie te maklik. As dit in die mens se aard was om gehoorsaam te wees sou ons steeds in die tuin van Eden gewoon het.

So hoe kan ek jou oortuig om nooit aan Dagga of enige dwelm te raak nie? Ek kan noem dat die kortstondige gevoel van welstand na die rook van dagga net bestaan omdat dit onnatuurlik inmeng met normale breinfunksie, dus is jou kommerloosheid maar eintlik net ‘n vorm van domwees. Dit kan dalk help vir angs maar veroorsaak dikwels erger angs en selfs paniekaanvalle. Ek kan daarop wys dat psigiatriese hospitale vol is van die slagoffers van dagga-psigose, met ander woorde mense wat hul greep op die werklikheid geheel en al verloor het. Ons kan praat oor geheueverlies, leerprobleme, voortplantingsprobleme, sosiale probleme, asma en bronchitis, kanker, verslawing en nog meer maar uit ondervinding weet ek bangpraat is oneffektief om mense se slegte gewoontes te beïnvloed.

Dagga is volksvreemd, die plant kom eintlik van die suide van Asië af waar dit al vir duisende jare deel vorm van die kultuur en afgodediens – daardie leegkop ‘trans’ oefeninge wat selfdink en verstand probeer vervang met ‘n booswigtige begeesterdheid wat geen plek oorlaat vir ons ware geloof nie. Dagga is perfek daarvoor : Verlaging in intelligensie, lang – en kort termyn geheueverlies en emosionele stofstorms is net die ding om ‘n welgeskape jongmens se lewe te verwoes, jou te weerhou daarvan om Die Here jou God met jou hele verstand lief te hê en jou selfbeeld en eerbaarheid so te krenk dat jy ‘n sluiper sal wees vir altyd. Kom ek wees maar reguit, dagga en respekteerbaarheid ken mekaar glad nie.

Ek ken die koor van pretsoekers en kansvatters wat sing dat dagga eintlik veilig is, minder verslawend is as nikotien en selfs geneeskundige waarde het. Nou goed, laat ons dit nie weerhou van terminale kankerlyers nie, in druppeltjie doserings en op voorskrif van ‘n spesialis maar veilig as ‘n prettige dwelmmiddel? Wel, omdat dit by verre die mees misbruikte onwettige dwelm in die wêreld is veroorsaak dit mediese – en sosiale probleme wat buitensporig uit verband is wanneer dit vergelyk word met gevaarliker dwelms. Daarby bring hierdie middel jou maklik in aanraking met die groot kanonne, weereens omdat jy met die semels sal moet meng om dit in die hande te kry. Jou emosionele verslawing aan dagga sal net so erg wees soos iemand se liggaamlike verslawing aan kokaïne. Dit word met ander woorde vir jou ‘n totale afhanklikheid wat beteken dat jy ‘n gewoonte oortreder sal wees van die eerste twee gebooie…….en die vyfde – , die agtste- , negende – en tiende gebooie nou dat ek daaraan dink.

Verstaan my mooi, ek is ook ‘n sondaar wat gebooie oortree, en desperaat in nood is vir ‘n Verlosser en Saligmaker. Die laaste ding wat hierdie benarde mens nodig het is ‘n volksvreemde substans wat die bietjie verstand wat ek het verminder, my emosionele – soortvan – stabiliteit vernietig en boonop my vervreem van my enigste Hoop in lewe en in sterwe. Hier is my verrassing aan jou: Om ‘n dwelmverslaafde te wees en oorgegee te word aan ‘n lewe van afhanklikheid is nie die sonde nie, dit is die straf. ‘n Hel op aarde wat steeds miljoene maal beter is as die ware hel. Dink maar ernstig hieroor voor jy besluit om kanse te vat.

Jy is baie duur gekoop, dit is nie binne jou mag om die besluit te neem om jouself te vernietig of van jou waarde weg te neem nie. Daar is geen veilige hoeveelheid van daggagebruik nie. As jy by ‘n geleentheid is, of saam met mense verkeer wat jou blootstel aan dagga of enige ander dwelms, erken dit vir wat dit is, ‘n aanslag van die bose wat jou wil verslind. Vlug en keer nooit weer terug nie. Omring jouself met die Heilige kinders van die Allerhoogste en weet dat jou vreugde baie meer is as wat enige aardse middel kan bied.

Dr ECP Nothnagel

*Die menings van die outeurs op Oraniablog is nie noodwendig die menings van die Orania Beweging nie*

Oorweeg Orania, ter wille van die nageslag

Deur Victor Correia

Sien gerus ook “Oorweeg Orania want dis veilig”

 

Die tweede rede waarom mense vandag emigreer is om ʼn beter toekoms vir hul kinders te soek. Dit is verstaanbaar, in ʼn tyd waar funksionele Afrikaanse skole die teiken geword het van die regering se transformasie of eerder deformasieplanne. Ouers kan dit nog tot ʼn mate hanteer as daar by die werkplek teen hul gediskrimineer word, maar waar kinders die teiken word van mislukkende regeringsplanne raak dit ouers diep.

Emigrasie hoef wel nie die enigste oplossing te wees nie. Voordat ʼn mens kies om te emigreer te wille van die kinders, is dit nodig om eerder semigrasie te oorweeg. Semigreer is ʼn term wat deur die sakeman en joernalis Magnus Heystek gepopulariseer is, om die grootskaalse skuif vanaf Gauteng na die Weskaap te beskryf. Semigrasie beteken dat ʼn mens eerder na ʼn beter deel van Suid-Afrika trek, as om heeltemal te emigreer. Nes die Kaap in baie opsigte ʼn ander wêreld is met ʼn ander lewenstyl, bied Orania ook ʼn opsie.

Veral waar ouers wat ernstig is oor die bewaring van hul kinders se geloof, taal en kultuur is Orania ʼn bestemming wat hul ernstig kan oorweeg.

In Orania kan kinders nog speel. Hier merk ʼn mens nog op dat kinders fietsry op die straat, saamspeel by die dorpswembad en selfs in die aande winkel toe loop. In kontras met die engtes van die stad bied die oop ruimtes van die platteland ruimte vir kinders om net kind te wees.

Hier kan kinders skoolgaan sonder om die teiken van rasseboelies te wees. Die skoolterrein behoort immers ʼn plek te wees waar kinders in vrede kan leer, speel en sosialiseer.

Meeste mense sal saamstem dat van die belangrikste dinge wat ʼn mens vir jou kinders kan gee, nie dinge is wat jy met geld kan koop nie. Hoewel finansiële stabiliteit tot ʼn groot mate die opvoeding van ʼn mens se kinders kan vergemaklik, is eenvoudige dinge soos geloof, liefde, aanvaarding, tyd, veiligheid alles dinge wat nie tot monetêre terme beperk kan word nie.

Orania bied vanaf kindsbeen af verskeie opsies vir ouers wat oorweeg om na Orania te verhuis. Vanaf die nuwe kleuterskool (Huppelkind Dagsorgsentrum), tot skool (volkskool en Orania CVO) tot naskoolse (Bo-Karoo Opleiding) bied Orania reeds baie wat ouers kan oorweeg.

Indien ouers steeds wonder of hul kinders na Orania sal wil verhuis, doen dan die volgende. Kom hou dan julle volgende vakansie in Orania en vra dan vir julle kinders self waar hulle graag sal wil bly.

Oorweeg Orania, want dis veilig

Deur Victor Correia

Suid-Afrika is een van die onveiligste lande in die wêreld wat nie tans ʼn oorlog gewikkel is nie. Dit verklaar waarom menigte Suid-Afrikaners vandag oorweeg om te emigreer. Mense wil nie meer wag tot hul ʼn deel van Suid-Afrika se misdaadstatistiek word nie, maar wil proaktief ʼn skuif maak. Volgens NWIVISAS (ʼn maatskappy wat mense help om te emigreer) is “Veiligheid en sekuriteit” die hoofrede waarom Suid-Afrikaners emigreer.

 

Mense wat wil emigreer weens kommer oor hul veiligheid, kan vandag kwalik blameer word. Dis wel nie nodig om oorsee te gaan as jy na ‘n veilig plek wil verhuis nie. Orania het nie naastenby die hoë misdaadvlakke wat daar in die res van Suid-Afrika heers nie.

 

Dalk is dit tyd dat meer mense Orania begin oorweeg as ʼn alternatiewe “emigrasiebestemming”. Indien dit wel so is dat veiligheid een van die hoofredes is waarom mense emigreer, is dit die moeite werd om Orania se veiligheidsrekord na te gaan en te ondersoek of dit wel ʼn opsie kan wees vir diegene wat emigrasie oorweeg.

 

Orania se veiligheidsrekord spreek vanself

 

Indien ʼn mens Orania se veiligheidsrekord met voorkeurstede waarheen Afrikaners lief is om te emigreer wil vergelyk, is dit nodig om appels met appels te vergelyk. Die statistiek van “moord met voorbedagte rade” (hierna moordkoers) word wêreldwyd hiervoor gebruik, deur die aantal moorde per 100 000 mense per jaar uit te werk.

 

Hierdie moordkoers word uitgewerk deur alle gevalle waarin die moordenaar doelbewus iemand anders vermoor het, van nie-doelbewuste moorde (selfdood, selfverdediging en roekeloosheid) te onderskei. Wêreldwyd word dit as een van die mees akkurate meetinstrumente van die vlak van geweld beskou.

 

Volgens die Wêreldbank se statistiek is Suid-Afrika die tiende onveiligste lande ter wêreld met ʼn moordkoers van 34 mense per 100 000 (2016 se statistiek). Hierteenoor spog lande soos die Isle of Man, Liechtenstein en Japan met ʼn moordkoers wat grens aan nul. Lande waarheen Suid-Afrikaners graag emigreer (Australië, New Seeland en Kanada ens.) se moordkoers lê tussen 1 en 2 moorde per 100 000.

 

Van die 50 onveiligste stede in die wêreld word Kaapstad vandag as die onveiligste stad in Suid-Afrika en 15de onveiligste stad ter wêreld beskou met ʼn moordkoers van 62,25 per 100 00. Durban en die Nelson Mandela Metro word ook onder die wêreld se 50 onveiligste stede getel.

 

Orania se statistiek vir “moord met voorbedagte rade” vergelyk baie goed met van die veiligste lande en stede ter wêreld. Volgens Ettiene de Lange (hoof van veiligheid) in Orania, “was daar nog nie een geval van moord met voorbedagte rade in Orania se geskiedenis nie”. Volgens internasionale standaarde het Orania dus ʼn nul moordkoers.

 

Hoewel Orania baie trots hierop kan wees, is hierdie syfer iets wat Oraniërs terselfdertyd moet beskerm. Op grond van Orania se klein inwonertal kan net een moord Orania in dieselfde geselsskap as die onveiligste lande ter wêreld bring. Nietemin is Orania se uitstekende veiligheidsrekord oor die laaste 30 jaar iets om op trots te wees.

 

Statistieke praat wel nie vanself nie. Interpretasie is hier nodig, veral as ʼn mens ʼn vergelyking tussen Orania en ander gevestigde stede wil maak. Wat Orania se statistiek betreklik goed laat lyk is die dorp se jonkheid, klein bevolking en hul gematigde sosio-ekonomiese toestand. ʼn Mens moet dit wel in ag neem, wanneer ʼn mens Orania met ander stede wêreldwyd wil vergelyk. Groter stede met meer inwoners lok, uiteraard meer kriminele aktiwiteit.

 

Tog kan daar bepaalde afleidings gemaak word vanuit statistieke. Orania se veiligheidsrekord sê vir ons wel iets. Orania doen iets reg, waarvan ons gerus kan kennis neem. Waarom is dit so en sou dit in die toekoms so kan bly? Waarskynlik kan ons verwag dat dit so sal voortduur, want Orania se veiligheidsrekord hou verband met faktore wat waarskynlik in die toekoms bestendig sal bly. Van die faktore wat uitgelig kan word, is die dorp se ligging, die kultuur van selfwerksaamheid en goeie buurmanskap.

 

Ligging

 

Orania is ver. Dit is omtrent halfpad tussen Kaapstad en Pretoria. Afstand is wat veiligheid betref Orania se vriend. Die groot afstand tussen Orania en groot stede of ander woongebiede is waarskynlik een van die redes waarom Orania tot op hede nog betreklik min deur misdaad van buite geraak is.

 

Een van Orania se veiligheidsgeheime is juis Orania se ligging. Die feit dat Orania ver is, beteken dat Orania eintlik ‘n onsigbare grens het. Hierdie onsigbare grens maak Orania veiliger as digbevolkte stedelike gebiede, waar misdadigers en inwoners langs mekaar bly.

 

Die afstandsgrens maak dit gevolglik moeiliker vir misdadigers om in Orania te kom. As hul dit wil doen moet hul ‘n voertuig hê en heelwat brandstof ingooi. Dit beteken dat misdadigers heelwat meer moeite moet doen om in Orania iets te steel en op die ou end nog gelyk te breek. Dit is vir hul meer moeite om in Orania te steel, en dan is die risiko ook hoër. Misdadigers se boeke moet ook klop en Orania is nie die maklikste opsie nie.

 

Oraniërs is hierbenewens baie veiligheidbewus. Die dorp het hul eie sekuriteitsmaatkskappy en ‘n nuwe streekskantoor wat deur AfriForum gebou word. Orania, kan op die stadium nie dieselfde ekonomiese geleenthede bied as die stede nie, maar dit is juis die dorp se veiligheid wat in die langtermyn sal vertaal in meer konstante ekonomiese groei. Daar is trouens reeds tekens hiervan. Mense wil graag in dorpe belê waarin hul beleggings veilig is. Dus wil die inwoners van die dorp graag sorg dat hul dorp veilig bly, omdat hul weet dat dit ʼn indirekte stimulus vir ekonomiese groei is.

 

Kriminele gaan in Orania met ʼn span mense te doen kry wat hul misdaadsyfer graag baie laag wil hou. Sou hulle wel daarin slaag om een of ander misdaad te pleeg, is hul moeilikheid nie verby nie. Boewe moet ook ver ry om weg te kom, en dit maak ook hul kans om op die wegkompad gevang te word soveel groter. Weereens word afstand ʼn voordeel, want daar is ‘n groot risiko dat iemand wat ver ry om ‘n misdaad in Orania te pleeg op die lang pad terug huis toe gevang kan word.

Weens al die redes is dit waarskynlik moeiliker vir boewe om in Orania hul ‘besigheid’ te doen. Daar is wel ‘n meer fundamentele rede waarom Orania vandag veiliger as baie dele van Suid-Afrika is, en waarskynlik so gaan bly. Orania beoefen selfwerksaamheid.

 

Selfwerksaamheid

 

ʼn Werknemer en ‘n werkgewer se verhouding is in normale omstandighede uiters kompleks. Veral wat vernederende werk soos toilet skoonmaak of herhalende werk soos skottelgoed en tuinwerk betref. Waar ‘n werkgewer hierdie tipe werk uitdeel op ʼn hoogmoedige wyse kan dit vir die werknemer uiters vernederend wees.

 

Waar mense selfwerksaamheid beoefen kry hul in die reël meer respek vir diegene wat vir hul werk. In Orania sal baie inwoners hul eie huise en tuine onderhou, maar word daar ook van huis en tuinwerkers gebruik gemaak. Die verhoudinge tussen werkgewers en werknemers is binne ‘n homogene kulturele ruimte heel anders. Dit wil voorkom asof dit moeiliker is om van iemand van jou eie kultuur werk te gee wat jy nie bereid is om self te doen nie, terwyl dit vreemd genoeg nie die geval is teen mense van ‘n ander kulture nie.

 

In kort vertaal selfwerksaamheid in veiliger omgewings. Loongeskille ontaard nie in vyandigheid tussen gemeenskappe nie. Konflik tussen individue binne ‘n homogene gemeenskap kan baie meer effektief deur die gemeenskap self bemiddel word, terwyl konflik tussen lede uit verskillende gemeenskappe meermale eindig in konflik tussen die gemeenskappe self, veral in die gelaaide politieke omgewing waarin Afrikaners hul vandag bevind, is dit uiters gevaarlik. Selfs die mees getroue werker kan in die omstandighede teen hul werkgewers draai.

 

Buurmanskap

 

Een van die eerste beginsels van veiligheid is “ken jou bure”. Dit is goed om te weet wie langs jou bly, veral as jy in nood verkeer en hulp nodig het. Weens die hoë misdaadsyfer het die mure tussen bure hoër geword. Dit is vandag moontlik om langs iemand te bly vir ‘n paar jaar sonder dat jy enige gesprekke met hulle gevoer het.

 

Hoër heinings verseker egter nie mense se veiligheid nie. Wat van groter waarde is, is ‘n digte wolk van mense wat na mekaar se belange omsien. Ironies genoeg is daar omtrent geen hoë heinings in Orania nie. Van die nuwe ontwikkelings word selfs sonder heinings tussen bure gebou.

 

Waarom? Bure word hierdeur aangemoedig om met mekaar te praat. Orania wil nie ‘n plek vir individue wees wat elkeen selfsugtig na hul eie belang omsien nie. Orania wil die plek wees waar Afrikaners die wonderlike belewenis van hul gedeelde identiteit met mekaar kan deel.

 

Die nuwe wooneenhede in Orania word verder dig naby mekaar gebou. Veiligheid is hier hoog op die agenda, want hoe meer mense daar teenwoordig is, hoe moeiliker word dit vir ‘n misdadiger om iemand onverhoeds te betrap.

 

Die Orania opsie

 

Indien ʼn mens oorweeg om te emigreer na ʼn veiliger land toe, kan ʼn mens gerus weer dink. Dit is dalk nie nodig vir jou om te emigreer nie om jou eie veiligheid te verseker nie. Daar is ʼn dorp in Suid-Afrika met ʼn uitnemende veiligheidsrekord. Jy hoef nie na Australië, New Seeland of Kanada te emigreer nie om veiliger te voel nie. Nee, jy kan na Orania emigreer en wanneer ouma en oupa na die kleinkinders verlang, kan hulle sommer ook.

Oor gemummifiseerde idees…

 

 

Deur Johan van der Merwe

Ons stap deur die begraafplaas, tussen pioniers wat uiteindelik huller rus in vrede gevind het hier in Orania. Ons luister aandagtig na die verhaal van ‘n droom wat besig is om uit sy nate te bars. Die besonderse gebou in die middel van die begraafplaas trek my aandag en ek vra vir Joost uit daaroor.

“In Orania is daar drie opsies by afsterwe… Gewone begrafnis, verassing en mummifisering…”

Die fynste van glimlaggies trek in sy mondhoek… Joost jou bliksem! Jy het my uitgevang! Vir ‘n sekonde of meer het die idee van ou lyke, gebalsem en toegedraai in die Noord-Kaap son deur my brein geflits.

 

Die aand om die vuur dink ek weer daaraan. Hoekom sou ek vir daardie sekonde reken dat dit die waarheid kan wees? Is dit omdat al die ander persepsies wat ek gehad het so vinnig verander het toe ek sien wat regtig in Orania gebeur? Is dit die stigma van Orania, die misterie waarin dit toegedraai is soos ‘n mummie, wat gelei het daartoe dat ek dit as waarheid oorweeg het?

 

Baie mense sien Orania as ‘n mummie. ‘n Ou lyk wat eens ‘n volk was, dood en verdroog, toegedraai in die linne van misplaaste hoop, nasionalistiese hardkoppigheid… ‘n Poging om iets wat eens magtig was te bewaar vir die toekoms, hopende dat dit sal herrys.

 

Tog, as jy deur die strate ry en jong manne sien bou aan moderne geboue, jong meisies sien entrepreneurs word om ‘n besigheid op te bou dan kry jy die gevoel van groei… van nuwe lewe. Orania probeer jou nie oortuig hulle is reg nie, hulle is te besig om te bou aan wat reg is vir hulle. Hulle is nie besig om ‘n mummie weer aan die lewe te kry nie, maar eerder besig om ‘n nuwe baba te voed, ‘n baba met ‘n toekoms…

 

Die besef daal op my dat ek die mummie is in Orania. Dit is ek wat nog vasklou aan ‘n idee wat al meer uitdroog… dit is ek wat gebalsem is met vrees. Vrees dat dit nie gaan werk nie, dat alles in duie gaan stort, dat daar probleme gaan wees wat nie oorkom kan word nie… Dit is ek wat nog toegedraai is in lang lappe van verskonings omdat ek nog te gemaklik is in ‘n land waar mense wat kos probeer maak, wreed vermoor word… dit is ek wat nog vasklou aan die lappe om my dat ‘n land wat mense op kleur van hulle vel uit die ekonomie en bestuur stoot, ‘n toekoms het. Dit is ek wat wag dat daar “iets” moet gebeur dat hierdie mummie moet herleef en dan “sal dinge beter gaan…”

 

Joost… my maat… ek skuld jou een!